Bronnen en Krachtplaatsen in NL & Be

Adelbertusakker  De Adelbertusakker / Hecmundabron in Egmond-Binnen

3  Geschreven in Juli 2020   



De Adelbertusakker ligt aan de Sint Adelbertusweg, naast nr.31 in Egmond-Binnen  (Zie OpenStreetMap.org).
Van buitenaf zie je een heg met rechts een wit hekje (zie foto hierboven). Wanneer je het hekje door bent zie je een houten mini-klokken torentje (een klokkenstoel), en wanneer je verder loopt links daarvan een podium met altaar, met weer links daarvan klein kapelletje. Wanneer je bij het podium staat en weer richting de ingang kijkt, zie je onderstaand uitzicht. Via het paadje in het midden van de foto hieronder loop je rechtstreeks naar het putje met de pomp. Hier kan je zelf water pompen.
De stenen rand op de foto hieronder geeft de plaats van de oude kapel aan, die hier ooit in de Middeleeuwen stond.



Adelbertus was een van de eerste Christelijke missionarissen vanuit Ierland. Adelbertus leefde in de tijd van Willibrord en Bonifatius en trok onder gewapende bescherming rond om mensen te bekeren en heidense heiligdommen te vernielen (Koene/Morren/Schweitzer Blz.60,   Snijders Blz.66).
Adelbertus stierf rond 700 na nul en is op wat toen mogelijk een heidense begraafplaats was begraven (er waren in die tijd in de regio praktisch geen christenen). Men heeft de relieken van Adelbertus, waar een echtheidscertificaat bijgevoegd was in 975 na nul, onderzocht. Alle botfragmenten behoorden tot één persoon, die op een leeftijd tussen de 40 en 50 jaar oud was gestorven kort vóór 700 na nul.
Op of bij zijn graf heeft men toen een kapel gebouwd. Doch omdat de kapel door duinzand overspoeld dreigde te raken, heeft men Adelbertus in 922 herbegraven op een andere locatie, waarna een bron ontsproot met genezend water.
Zowel heidenen als christenen bezochten de heilige bron en brachten offers en dronken van het genezende water. Rondom de bron werd vanaf 1925 de Adel­ber­tus­akker ingericht. Uit archeologisch onderzoek bleek dat de bron precies achter het koor buiten de oude kapel lag. In de twaalfde eeuw, toen Adelbertus al elders herbegraven was, heeft men op de Adelbertusakker een grotere kapel gebouwd, waarvan de contouren op de huidige Adelbertusakker zichtbaar zijn gemaakt.
(Zie Cordfunke Blz.105-109Kooistra Blz.192-193de Nijs, Blz.41Louwerse Blz.77-80Schuyf 1995, Blz.73Schuyf 2019, Blz.168Verkerk & Loots Blz.25IJpenlaan.nlONH.nl  en  Meertens Inst.).

Het betreft hier dus mogelijke een oude heidense bron, waar later een kapel bij gebouwd is om deze heilige plaats te kerstenen. Toen de kapel door de natuur(goden) met het oprukkende duinzand verwoest werd en Adelbertus zodoende gedwongen elders herbegraven was, kwam de oude bron weer aan het licht. Men heeft toen in de twaalde eeuw een grotere kapel gebouwd waar de bron binnen viel, de kapel werd in 1573 verwoest tijdens het beleg van Alkmaar. De Adelbertusakker zou oorspronkelijk Hecmunda (863 na nul) geheten hebben, wat versterkt gebied zou kunnen betekenen.
(Zie Cordfunke Blz.108,   Adelbertusakker.nl,   HistorischEgmond.nl,   IJpenlaan.nl  en  v.d.Tuuk, Blz.26).

Krachtplaats
Ik bezocht de Adelbertusakker in Egmond Binnen naar aanleiding van het handige overzichtje van bronnen van Rob Noord  (www.RobNoord.nl).
Ik heb rondgelopen op deze Adelbertusakker met de wichelroede, die bij het putje sterk uitsloeg.
Ik had een sterk gevoel bij het putje, met de rest van de entourage had ik weinig; het ging om de bron, de waterput. Ik had het gevoel een connectie met iets oerouds te hebben. De natuur(goden) was ook nu bezig deze oude heilige plaats te reclaimen, de contouren van de oude kapel verdwijnen langzaam onder de begroeiing. Het is een heel fijne, serene plaats, midden tussen het groen vlak aan de rand van het duingebied. De oude bron geeft al eeuwen levenswater. Men heeft er een put rond gebouwd en kapelletjes, doch de oude natuurkrachten blijven sterk voelbaar.

Martin Roek